Mocna powieść o granicy życia i śmierci,etyki i tabu ludzkiego ciała. – www.eopinier.pl = To co Was bawi !

Mocna powieść o granicy życia i śmierci,etyki i tabu ludzkiego ciała.

Kerangal_Reperowac_m

Książka Maylis de Kerangal opisuje jeden dzień z życia, dla jednych tragiczny, dla innych szczęśliwy, dla jeszcze innych całkiem zwyczajny. Dziewiętnastoletni Simon Limbres po wypadku trafia do szpitala. Jest w stanie śmierci klinicznej. Rodzice chłopca nie wierzą w to, że syn umarł, bo serce Simona nadal bije. Koordynator przeszczepów
w szpitalu uzyskuje zgodę i natychmiast zaczyna działać. Rusza karuzela życia i śmierci. Organy Simona ratują życie kilku osobom.
Francuska pisarka znakomicie pokazuje dwutorowość rzeczywistości. Zespół lekarzy pracuje w wielkim skupieniu, ale równocześnie do ich myśli wkradają się prywatne banalne sprawy.
Siostra Cordelia złości się na chłopaka, który do niej nie zadzwonił, jej kolega marzy o wypadzie do Algierii, a kardiochirurg, który ma przylecieć z Paryża po serce Simona, o meczu Włochy–Francja i wieczorze z nową sympatią.

Jak skończy się ten dzień dla bohaterów książki? Czy osoby, którym Simon podarował życie, będą szczęśliwe? Jak można żyć ze świadomością śmierci dawcy?

Autorka stawia czytelnikowi trudne i niewygodne pytania, skłania do refleksji, ale nie podsuwa żadnych odpowiedzi. Czytelnik będzie musiał zmierzyć się sam z własnymi przemyśleniami.

Maylis de Kerangal (ur. 1967), pisarka francuska; studiowała filozofię, etnologię i historię; mieszka w Paryżu. Debiutowała w 2000 r. powieścią Je marche sous un ciel de traîne, w 2010 r. otrzymała Prix Médicis, w 2012 została laureatką Prix Landernau. Jest autorką pięciu powieści, jej najnowsza książka to Reperować żywych.

Krytycy przyjęli nową powieść Maylis de Kerangal
z entuzjazmem:

Ta powieść jest piękna jak tragedia grecka.
„Le Figaro”

Prawdziwa powieść, wielka powieść, niezwykła powieść.
Bernard Pivot „Le Journal du Dimanche”

Maylis de Kerangal napisała swój najlepszy tekst. Daleki od prostej opowieści o przeszczepie serca, prawdziwą epopeję, nowoczesny epos, który podważa zarówno nasz stosunek do śmierci, jak i do języka.
François Busnel. „Reading”

Autorka przechodzi płynnie między opisem epickim i kameralnym, jej proza ​​porusza do głębi. Olivia Lamberterie. „to”

Jest to medytacja na temat relacji między ciałem i świadomością, życiem i śmiercią. „Le Figaro”

„Serce Simona migrowało do innego miejsca w kraju; nerki, wątroba i płuca kierowały się do innych prowincji, innych organizmów. Wobec takiego rozproszenia, co pozostanie z tożsamości jej syna? Jak się ma jej indywidualna pamięć o nim do pokawałkowanego ciała? Co się stanie z jego obecnością, jak odzwierciedli się ona na Ziemi, a co z jego duchem?
Te pytania krążą wokół matki jak rozżarzone kręgi, a po chwili przed jej oczami kształtuje się twarz Simona — nietknięta i jedyna. On jest, zawsze będzie niepodzielny. Marianne odczuwa głęboki spokój” (fragment książki).
Książkę wydano dzięki dofinansowaniu Wydziału Kultury Ambasady Francji w Polsce w ramach Programu Wsparcia Wydawniczego BOY-ŻELEŃSKI

KOMENTUJ

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *